RIP Gerrit

En toen waren we alweer een week verder. Ik had deze week wat drukkere en langere dagen op stage. Heb nu gemiddeld 5 patienten, maar er is met mijn patienten nu ook meer mis dan die van vorige week.
Er was afgelopen week een jonge patient opeens niet meer aanspreekbaar in zijn bed aangetroffen. Uiteindelijk heeft het een dag geduurd voordat zijn scan gemaakt kon worden (want de neuroloog wilde geen ruggenprik doen zonder scan en de familie moest natuurlijk zelf betalen voor de scan). Het is gelukkig allemaal goed afgelopen, maar het had door deze vertraging natuurlijk ook anders af kunnen lopen. Dan besef je wel weer hoe goed het (ondanks ook vele slechte dingen) het in Nederland toch geregeld is.

Verder blijf ik de bezoekuren erg grappig vinden. Er wordt met een soort schoolbel duidelijk gemaakt wanneer het bezoekuur begint en eindigt. Op zich wel heel duidelijk! Aan 2 bezoekers per patient doen ze hier niet (behalve op de intensive care) en de familie is ook niet vies van om de artsenkamer zelf binnen te lopen om een gesprek aan te vragen. Dat willen sommigen het liefst elke dag (ook als de patient zelf alles goed zou kunnen uitleggen). Ook had ik een familielid die ook de kamers van andere patienten op liep als ik daar aan het bed stond en dan luisterde ze gewoon mee met wat ik tegen die patient zei (als ik haar niet had weggestuurd).

Ik had deze week ook 's morgens een smakelijke verrassing. Ik zag Gerrit de gekko (waar ik die normaal alleen 's avonds zie) opeens voor de deur liggen. Ik erheen lopen om te kijken of hij zou gaan lopen, maar hij bleef dus liggen. Uiteindelijk heb ik een bezem gepakt en hem uit huis gebezemd. 's Middags zat er al een hele kolonie mieren op hem en die hebben hem in 2 dagen helemaal opgegeten. Die hebben dus voorlopig ook weer genoeg gegeten. Ik zag gister alweer een vervanger, Gerrit de tweede. Hopelijk hoef ik dit ritueel niet nog eens te doen.

Vandaag is Elze jarig. Die loopt ook bij de interne (nu bij de vrouwenkant) en die vierde gisteravond haar verjaardag. Eerst hebben we bij haar in de straat een drankje gedronken en daarna zijn we met de partybus door Paramaribo gaan rijden (en over de brug :)). Het was een open bus met een paar stoelen, maar met name staplekken. Je moet dan zelf je drank meenemen en verder is het net een discotheek. De bus zat goed vol, dus als er geremd werd, lag iedereen bij elkaar in de nek met een slokje bier of borgoe cola erbij. Daarna afgezet bij de discotheek waar ik ook nog een paar uurtjes heb gedanst. Ik kwam daar de baas van het resort waar Bas en mama hadden gezeten tegen en nog wat andere mensen die ik van daar kende, dus dat was erg gezellig. Uiteindelijk kon ik met hun mee en hoefde ik geen taxi terug te nemen. Dat was dus wel erg fijn! Volgens mij had hij al wel een flinke slok op, maar ben uiteindelijk weer veilig thuis gekomen!

Vandaag natuurlijk voetbal gekeken in het Vat. Over de wedstrijd hebben we het maar niet, maar het was wel erg gezellig! Er waren daar ontzettend veel stagiaires en ik kwam daar weer iemand tegen waarmee ik de dolfijnentour heb gedaan, dus dat was wel leuk!
Daarna daar nog wat gegeten, zodat ik thuis niet hoef te koken en nog wat boodschappen gedaan (ik kan nu eindelijk in mijn hangmat liggen!) en nu weer thuis. Morgen ga ik lekker een dagje relaxen bij het zwembad en weer even een boekje lezen. En ik ga mijn best doen wat Sranang te leren, want ik krijg steeds meer patienten die geen Nederlands spreken. Ik lijk ze wel aan te trekken..