'Bezoek' uit Nederland

Deze week weer prima gewerkt. Zoals ik al vertelde was Laura (de zaalarts) die de meeste patienten op de afdeling heeft er niet, maar dat ging eigenlijk prima! Sharon en ik mochten in principe max 6 patienten hebben, maar uiteindelijk had ik er wel 7, maar daarvan zorgde ik wel dat er 1 niet zo'n uitgebreide patient was. Dat ging eigenlijk super goed en niet eens heel erg lang bezig geweest elke dag.
Op maandag zijn Maurice en Bogdane ook geland. Ik ken ze allebei van volleybal (met Bo in het team gezeten en Maus was mijn volleybaltrainer en coach afgelopen jaar). Maus komt uit Suriname en gaat nu zijn familie voorstellen aan Bo. Gelukkig is er tussen de familiebezoeken ook tijd voor mij, dus we hadden afgelopen woensdag afgesproken. Ze hadden nog een aantal dingen voor me meegenomen vanuit Nederland (waar ik via Donny om gevraagd had) en ze hadden ook post van mama en Donny!! :) Heel fijn om dat te krijgen. We zijn woensdag samen naar de Hermitage Mall geweest. We gingen daar eerst wat winkelen en daarna uit eten. En waar wil je als Surinamer graag heen als je een tijd in Nederland bent geweest: de McDonalds. Want daar hadden ze van die lekkere kip (krokant en een beetje pittig). Ik heb die natuurlijk ook geprobeerd en ik moet je zeggen, het is inderdaad lekkere kip! Wel voor het eerst dat ik zelfs bij de Mac heb moeten kluiven, want hier waren natuurlijk ook botjes in (net als alle andere kip hier). En ook de porties zijn hier flink, maar gelukkig had Maurice trek. Daarna nog ergens wat gedronken en de moeder van Maurice ontmoet. Daarna heeft ze me thuis gebracht (totaal uit de richting, maar dat was geen probleem dus dat was wel erg lief).
Donderdag in het ziekenhuis was het even 'paniek'. Rond 3 uur 's middags ging opeens het licht veel feller branden en niet veel later hoorden we een knal en kwam er rook uit een van de lampen en stopte vervolgens alles ermee. Dat was in het hele ziekenhuis zo, en later hoorde ik dat de hele omgeving (zelfs buiten Paramaribo) geen stroom had omdat in Paranam (waar de elektriciteit wordt opgewekt) een probleem was. Helaas had ook de noodaggregator het begeven, waardoor ook op de IC en op de OK geen elektriciteit was. Op de IC waren gelukkig geen patienten die beademd werden, dus daar viel de schade mee. Op de OK weet ik het niet precies. Overal in huis liepen brandweermannen. Maar we hoefden gelukkig niet het pand te verlaten. De familie mocht alleen niet op bezoek bij de patienten (want op een gegeven moment was het wel bezoekuur). Toen ik naar huis ging (gelukkig werken ze hier nog papieren statussen), gingen de lampen weer aan dus ik kon gewoon skypen met Nederland en mijn presentatie af maken. Die heb ik afgelopen vrijdag gegeven. Het ging over veneuze tromboembolieen (trombose en longembolie). Ging best goed!

Vrijdagavond hebben Anita, Meike, Linda, Maurice, Bo en ik eerst het weekend ingeluid met een salsales (ja, Maus en Bo deden ook mee! :)). Het blijkt nu dat James (de salsaleraar) Maurice zijn natuurkundeleraar van vroeger was. Dus dat was erg grappig! Na salsa zijn we bij een chinees gaan eten. Had er al goede verhalen over gehoord, maar het was inderdaad erg lekker. Daarna werd het (na 8 lessen) toch tijd om de geleerde vaardigheden bij de salsalessen in praktijk te brengen. We zijn naar het Vat gegaan en hebben daar lekker cocktails gedronken en ook gedanst. Je wordt hier veel makkelijker gevraagd voor een dans (ondanks dat we lang niet zo goed waren als de rest daar!). Ik heb dus ook mijn ogen uitgekeken. Gelukkig kende ik de meeste mannen al van les (die werden door James altijd opgetrommeld omdat we zo weinig mannen hebben) dus ze wisten wat we wel en niet hadden geleerd. Dus het was erg leuk om dat een keer te doen! De volgende dag voor het eerst later wakker geworden dan 8 uur! De rest van de dag heb ik grote schoonmaak gehouden en aan mijn klinische les voor de medische zending (over prostaatkanker) gewerkt. Aan het eind van de middag had ik weer met Maurice en Bo afgesproken om te gaan volleyballen. Ik was erg benieuwd hoe dat ging na 9 weken helemaal niks gedaan te hebben. De eerste paar ballen waren verschrikkelijk (zelfs een bal compleet gemist), maar daarna ging het prima! Zelfs de setjes achterover gingen goed en ook een echt Kuipertje met succes gespeeld. Bo, Maurice en ik zaten in het team bij de vader en ooms van Maurice en wie de tegenstanders waren weet ik eigenlijk niet. Uiteindelijk hebben we 2-1 gewonnen. Daarna bij de opa en oma van Maurice nog een biertje gedronken en bloedworst gegeten. Als ik er niet aan dacht dat het van bloed gemaakt is, vond ik het wel erg lekker.. Wel erg leuk om een huis van binnen te zien. Bij opa en oma zaten bijna al haar 6 kinderen en een deel van de (achter)kleinkinderen. En dat op een normale avond. Was erg leuk met de ooms van Maurice en zijn opa en oma waren ook heel leuk. Uiteindelijk door de vader van Maurice naar huis gebracht (wederom weer heel ver om, maar weigeren kon ik ook niet echt).

Vandaag weer geprobeerd uit te slapen (maar weer niet verder gekomen dan 8.00 uur). Na een ochtendje werken (aan de presentaties die ik nog te goed heb) en wat skypen met Nederland, ben ik lekker naar Oxygen gegaan. Daar weer even lekker van het zwembad, de zon en de gezelligheid daar genoten. Ik ben weer klaar voor mijn laatste weekje werken in het ziekenhuis!